D'Ossenisser hekkens

Maanden terug brak er in het zo rustige Ossenisse een kleine volksopstand uit omdat op de Scheldedijk een hekwerk was neergeplant dat voor bewoners en dagrecreanten de toegang tot de Scheldeboord onmogelijk maakt. Dat gevoegt bij het feit dat bij de laatste dijkverzwaring het asfaltpad voor fietsers vervangen bleek te zijn door amper berijdbare grastegels bracht de plaatselijke bevolking en de Ossenisser dorpsraad behoorlijk in beweging. Waterschap, provincie en gemeente werden gemaand de vermaledijde hekwerken – die vogels in het schorgebied een betere bescherming zouden bieden – moesten weg. Strand, schor en dijk moesten weer toegankelijk worden als vanouds voor mens en dier. Het hekwerk van Sins werd zelfs een verkiezingsitem en hoewel alle partijen met hand op hart beloofden alles in het werk te zullen stellen om de “hekkens van den dijk”te krijgen, kwam er van die beloften nix, nada, niente terecht.
Overleg tussen alle betrokken instanties en de dorpsraad volgde. Er werd gezocht naar oplossingen, naar compromissen, naar een definitief voorstel waarin ook de gevreesde Vogelbescherming zich in zou kunnen vinden.
En dat voorstel kwam er.
“De overheden, Vogelbescherming en de dorpsraad Ossenisse hebben een akkoord bereikt over de oplossing voor de hekwerken en afrasteringen op de zeedijk in Ossenisse.” Met die woorden bewerkte burgemeester Jan Frans Mulder een week of wat terug de ongeduldig wordende Hulster raad. Een van de belangrijkste maatregelen die getroffen zou worden, was volgens Mulder de aanleg van strekdammen dwars over het gebied, waardoor er op en aan de zeedijk weer meer ruimte is voor recreatie.
Over de hekwerken (al dan niet weg) hield Mulder echter een slag om de arm. “Het optimistische resultaat van het meest recente overleg is, dat eigenlijk alle partijen zeggen dat ze zich in deze oplossing kunnen vinden. Niet alle hekken en obstakels kunnen weg, maar op de belangrijke plaatsen is weer recreatie mogelijk en dat vindt de dorpsraad acceptabel”, wist hij.
Het alternatieve plan voor de afsluiting van de Zeedijk in Ossenisse zou eerst binnen GS besproken worden en vervolgens op 28 juni in de inspraak gaan.
Inmiddels is duidelijk dat de standsorganisatie van al het gevogelte zich NIET in het gevonden alternatief kan vinden en reeds gedreigd heeft weer te zullen gaan procederen. En de dorpsraad van Ossenisse. Nou, die dacht akkoord te kunnen gaan met een redelijk alternatief, maar heeft inmiddels in de gaten gekregen dat de hekwerken – ondanks toezeggingen of laten we ’t voorstellen noemen – helemaal niet verdwijnen, heeft ook in de gaten gekregen dat het recreatief gebruik van het zogenaamde putjesstrand beperkt wordt tot vier maanden, terwijl dat vroeger gewoon een heel jaar door toegankelijk was. De dorpsraad heeft ook in de smiezen gekregen dat het hele strekdamverhaal gebruikt is om mensen in verwaaring te brengen en heeft ook ontdekt dat fietsen op de zeewering gewoonweg niet meer gaat.
Eigenlijk voelt Ossenisse, dorpsraad incluis, zich een oor aangenaaid, bedonderd, beduveld en niet voor de eerste keer.
Het wachten is op kortstondig geronk in nachtelijke uren.
Dat hoort men in Hulst en Middelburg toch niet.

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , | 1 reactie

Verslaglegging

De lokale politiek wordt door steeds minder schrijvende journalisten gevolgd. Het aantal raadsvergaderingen waar vrijwel nooit een meer een journalist komt, neemt toe. Een kwart van de gemeenten zag de laatste vijf jaar een afname. Dat blijkt uit onderzoek van Trouw onder 156 raadsgriffiers.
De dertien Zeeuwse gemeenten blijken nog regelmatig journalisten op visite te krijgen. Volgens Trouw zou 98 procent van de raadsvergadering in Zeeland nog door een PZC-scribent worden bezocht. Adjunct-hoofdredacteur Arie Leen Kroon, zelf nimmer in het veld aanwezig, durft daar zelfs het volgende over te melden . Het verbaast hem niet dat Zeeland bovenaan staat in het onderzoek. „We hebben goed contact met gemeenten. Zelfs zo goed dat ze hun agenda aanpassen op de deadline van de krant.”
Hij noemt het bezoek aan de vergadering ’het laatste om op te korten’. „Het gaat steeds vaker over bezuinigingen. De gevolgen daarvan worden voor onze lezers heel merkbaar.”
Gemeenten die de agenda van de vergadering aanpassen aan de zaktijd van de krant. Ga nou toch weg Kroon, de meeste verslagen van commissie en raden verschijnen door die extreem vroege sluitingstijden – dat heb je als een krant in Best gedrukt moet worden tussen al die andere Wegenerhalfjes in – pas twee dagen na dato in de kolommen van de krant. Op de avond van handelen zelve wordt er met enig geluk nog een berichtje op de website geplaatst.
Dat er meer verslaggevers de vergaderingen bezoeken heeft een organisatorische reden. De ene zit daar voor een snelle brok op de website of nog een snel berichtje voor het sluiten, de ander zit de vergadering uit om in een later stadium te kunnen berichten.
Over de wijze waarop de PZC omgaat met raads-en commissiewerk wordt evenzeer in Zeeland geklaagd als elders. Vanwege het schrijnend gebrek aan ruimte in de halfformaat is er amper nog plek voor wat er in de gemeenten speelt. Van verdieping is amper nog – een enkele uitzondering daargelaten – sprake.
Het grote geluk van de PZC is het ontbreken van enige concurrentie. De Staatsomroep Zeeland is meer bezig met de zoektocht naar een nieuw onderkomen, subsidies en reclamegelden dan met verslaggeving en da’s mooi meegenomen. Maar als lokale bladen, zoals dat van Aad van der Wouden op Schouwen Duiveland serieus werk maken van hun journalistieke taak, dan komt het Zeeuwse Halfformaat al in de problemen. Als straks ook de Zeeuwse Mediagroep in oprichting gaat waarmaken wat ze belooft, dan de pijn bij de PZC nog wel eens wat groter worden.
En Kroon mag dan wel stellen dat het bezoek aan de vergadering het laatste is om op te bezuinigen, zijn chef-uit, de verantwoordelijke voor de uiteindelijke dagproductie denkt daar wezenlijk anders over. Die riep jaren terug al, “Äch, die bestuursvergaderingen, dat interesseert toch niemand…”

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Verslaglegging

Bureaucratia

Bijna alle partijen roepen het. We moeten bezuinigen, het mes moet in overheidsorganen. er moet gesneden worden, overdaad moet weg, het moet slanker, slimmer en efficiënter. En of er nu een centrumrechts, Paars-plus of nationaal kabinet komt; het zal zo zijn dat er geschrapt wordt op overheidsbudgetten, dat het ambtenarenkorps zal worden teruggebracht en dat er wellicht ministeries bijeen gevoegd zullen worden.
Maar als eenmaal de plannen gepresenteerd zijn dan gaat bureaucratia zijn werk doen, dan gaat er bewegingen plaatsvinden die het uiteindelijke beoogde doel van de operaties negatief zullen beïnvloeden, dan zal blijken dat bezuinigen -zoals zo vaak – geld kost en komen de regeerders terug op hun plannen, worden reorganisatie aangepast en is er – soms na jaren – per saldo hoegenaamd niets bereikt. Hoe ging het per slot van rekening bij het UWV, de Belastingdienst, in het onderwijs.
Op een lager bestuurlijk niveua zie je het ook. Bestuurlijke schaalvergroting in gemeenteland zou de gemeenten slagvaardiger en daadkrachtiger maken en zou bovendien goedkoper zijn. Welnu, de laatste herindelingsronde zijn nog maar een handvol jaren achter de rug en hebt U als burger iets gemerkt van een slagvaardiger bestuur, welnee.
Zijn uw gemeentelijke lasten gedaald? Welnee. Is uw ergernis over het functioneren van uw gemeente als instantie toegenomen? Wellicht wel.
Als politici roepen dat er bezuinigd moet worden, dan zorgen de dienstbaren – de ambtenaren – de immerblijvende apparatski ervoor dat de bezuinigingen uiteindelijk geld kosten. Elke aanval op de positie van de bureaucraten pareren ze zelf. Hoe? Soms heel simpel.
Een voorbeeldje uit mijn eigen woonplaats.
Hulst heeft in verhouding met vergelijkbare gemeenten een te groot ambtelijk apparaat. Al jaren dringt de raad aan op afslanking. Welnu de voorbije jaar is dat appartaat ietwat afgeslankt. Geleidelijk. Dus zonder gedwongen ontslagen, gewoon met natuurlijk verloop en het niet meer onmiddellijk invullen van vrijgekomen formatieplaatsen. Goed. Waren er in 2006 nog 193 ftes in Hulst, dat zijn er drie jaar later 182. Dus minus elf. Daar staat echter tegenover dat het gemiddeld aantal productieve uren per fte drastisch kelderde, van bijna 1500 naar amper 1320. De ambtenaren die overbleven gingen dus steeds minder doen. Komt nog bij dat het ziekteverzuim tussen 2006 en 2009 toennam van 3,45 procent naar 5,91 procent, bijna een verdubbeling. De ambtenaren die overbleven gingen dus niet alleen minder doen, ze waren ook vaker en langer ziek. Bovenstaande feiten hadden echter geen enkel gevolg voor hun weddes, die gingen namelijk van gemiddeld 54.000 euro op jaarbasis naar bijna 64.000 euro per jaar. Een stijging van 10 mille op amper drie jaar.
Dus per saldo kostte de gemeente Hulst die kleine reorganisatie veel meer geld dan dat het opleverde. En de ambtenaren, die deden minder, waren vaker ziek, maar verdienden aanmerkelijk meer. En dat noemen ze bezuinigen!!!!!

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , , | 5 reacties

Windboerderij Zeeland

De Vereniging Nederlands Cultuurlandschap vond Zeeland landschappelijk maar niks. Een maand geleden deelde de vereniging rapportcijfers uit aan de provincies en had voor Zeeland een 2,2 in petto. Net zoveel als fietsprovincie Drente, net wat meer dan Flevoland. Nee, Zeeland was in de ogen van de landschapsvorsers niet meer dan een groot, vlak, leeg en windering cultuurlandschap, waar met ruilverkavelingen de laatste beetjes oude landschapselementen waren verdwenen, waar de boeren lustig konden ploegen ( zonder veel obstakels) en de wind naar hartelust kunnen waaien (vooral op Walcheren). De Zeeuwen reageerden als Zeeuwen. “Zeeland is best wel een beetje mooi”, werd het Halfformaat gemeld, schreven wat lieden op websites, maar daar bleef het verreweg bij. Enkel vriend Maas maakte zich even druk en wat langer dan gemiddeld.
Er geen geen brief op hoge poten uit het provinciehuis naar de vermaledijde stichting, recreatieondernemers onthielden zich van commentaar en de politiek hield zich even zeer afwezig.
Maar goed, nu komt de aap uit de mouw.
Zeg gewoon dat Zeeland landschappelijk niets waard is, zeg dat de wind er altijd waait en dat het feitelijk een open en grootschalig productielandschap is, dan is dat – onze provincie – bij uitstek geschikt om er grootschalige windmolenparken in te plempen. Nota bene op de dag dat de Delta-aandeelhouders zich buigen over een uitbreiding van de kernenergie in Borsele, scheiden de heren/dames van het ministerie van VROM een notitie af om een deel van Nederland te versieren met zogenaamde windlandschappen. Parken met honderden grote windturbines die ons stroomvreters in de verre toekomst moeten gaan voorzien van duurzaam opgewekte stroom. Terwijl gedeputeerde Van Beveren demonstranten voor de deur van Delta meegeeft dat kernenergie gezien moet worden als een overbruggingsalternatief blijken ze in Den Haag dat alternatief al zo goed als omarmd te hebben.
En wat is weer een geschikte lokaties om molens neer te zetten? Zo’n 500 in getal of meer? Juist Zeeland, Goeree, West-Brabant, Groningen en Friesland, alhoewel, die laatste provincie zal wel weer afvallen, omdat dit tot op heden de mooiste – landschappelijk gezien – is van Nederland.
Honderden joekels, van 120 meter hoog en meer, draaiend op de immerwaaiende zuidwester. Die peutertje van molens in het Sloegebied en de Koegorspolder zullen erbij in het niet vallen. nee, Zeeland wordt molenland. Let maar eens op.
In Tehachapi, aan de rand van de Mojave-woestijn en de Centrale vallei in California, hebben de Amerikanen sinds 1980 ook dit soort projecten van de grond getild. Bij Altamont (San Francisco) ligt ook zo’n gigantische windboerderij. Om enig idee te krijgen bij Tehachapi is het oppervlak van het bemolende gedeelte 150 vierkante kilometer. Dat is pakweg het eiland Tholen en St-Philipsland. En dat ziet er dan zo uit.

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, GINDER; Nationale en internationale zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Windboerderij Zeeland

Zorg via Marktplaats.nl

Terwijl die dekselse Ab Klink op kosten van ons allen twee weken in Zuid-Afrika rond aan het toeren is, hebben die verrekte demissionairen van christelijke huize het Nederlandse volk weer snel een lastenverhoging opgelegd, die voor velen toch weer zwaar gaat wegen.
De anticonceptiepil voor vrouwen ouder dan 21 jaar verdwijnt uit het basispakket. Wie zijn lusten wil botvieren, moet daar van ook maar de lasten dragen. Of als goed-christen weer voor het zingen de kerk uit gaan.
De mondzorg voor 18- tot 21-jarigen die kan ook wel weer uit het pakket. Tandartsen hebben al meer dan genoeg verdiend aan die schooljeugd, die vervolgens maar wat meer moet poetsen.
En hulpmiddelen als rollators, looprekjes en krukken, daarvan zijn er inmiddels zoveel in Nederland, dat het minder-mobiele volk zelf maar op zoek moet gaan via Marktplaats of zo, naar een tweedehandsje..
Verder komt er een eigen bijdrage van 10 euro voor wie een beroep doet op de logopedist, ergotherapeut of diëtiste. Bij de fysiotherapie komen twaalf behandelingen voor rekening van de patiënt, nu zijn dat er nog negen. De wijzigingen gelden vanaf volgend jaar, maar ik voorspel dat nu al dat er tegen de jaarwisseling nog meer zullen volgen.

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, GINDER; Nationale en internationale zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , | 1 reactie