Extra controle

Geplaatst op 21 juni 2010 door van Gremberghe

De Zeeuwse politie gaat extra streng controleren op de Postweg tussen Kapelle en Goes, omdat scholieren daar de voorbije tijd andere scholieren onheus hebben bejegend. Er werd een fietsertje omver geduwd en een andere bespuugd. Maandag was er al een hele politiemacht op de been om extra toezicht te houden op de schooljeugd, maar er gebeurde niets.
Ja, natuurlijk gebeurde er niets.
En of de inzet van extra politie wel noodzakelijk is durf ik ook te betwijfelen. Alsof de Hermandad niks nuttigers kan doen. Jeugd, school en ouders moeten hier denk ik maar eens werk van maken als er weer eens wat op de Postweg gebeurd.
Ik kan me nog goed herinneren hoe wij, de schooljeugd uit polderdorp Westdorpe elke dag in een ijzeren kohort richting Terneuzen denderden. Om half acht ’s ochtend met duffe kop verzamelen bij het cafe van Emma. Wie te laat was kon het schudden, die mocht achter het peloton aan.
Op het moment dat de kerkklok sloeg klommen de oudsten, veelal LTS’ers, op hun stalen riossen en gleden de dijkweg af, de Kapittelstraat in. De rest volgde, op leeftijd, op school, in pikorde. De jonkies en de meiden in het achterend, dat vervolgens werd afgesloten door een paar oudere stille bonken. De snelheid werd langzaam maar zeker opgevoerd en eenmaal onder de zeedijk (die van het kanaal, niet van de zee, maar goed) werd er hard gebeukt.
Als een machine denderde het peloton noordwaarts. Bij de helling van de Axelse Vlakte verschenen de tegenliggers, kinderen uit Sluiskil, die naar Zelzate naar school ging. Toen ze in zicht kwamen ging er van voor een boodschap het peloton in. “Daar zij ze, rochels klaar!” Kelen werden geschraapt en ja wel hoor, op het moment dat de kinderen passeerden regende het spuug. De Zelzategangers waren er op ingesteld en droegen vaak – ook al het niet regende – hun regenpakken. De Vlakte werd gerond, het bruggetje bij de Sassing (in later jaren door de gemeente Terneuzen gestolen en nota bene voor het politiebureau neergelegd) overgstoken en verder ging de tocht. Langs de stinkende NSM (Yara) en koolsnuivend langs de Cokes.
Bij het pontje over het kanaal werden de ruggen even gerecht. Zaten er vijanden op, dat tuig uit Sas!!
Zo ja, dan moesten de bonken aan de achterzijde in actie komen om te voorkomen dat de Sassenaren zouden aanhaken.
Een paar Sasse scholieren hadden het lef. Er werden tikken uitgedeeld, er werd gespuugd, gescholden.
Uit het peloton maakten zich enkele zwaargewichten los, lieten zich naar achter zakken en maakten korte metten met het volk dat weigerde afstand te nemen. Fietsen vlogen de weg op of de berm in, ogen kleurden blauw, bloed vloeide.
Dat gebeurde een enkele keer, want wie eenmaal wist wat de regels van het kohort waren hield zich eraan en wist wat er gebeurde als dat niet gebeurde. Na drie kwartier beuken arriveerde het peloton in Terneuzen en viel uiteen. Het ene groepje hield halt bij de Axelsestraat, andere groepjes doken de binnenstad in.
Dag in, dag uit.
Behoorlijk wat spuug zien vliegen in al die jaren en af en toe ’s een tik, een klap, een schop, maar extra politietoezicht? Kom nou toch…

Geplaatst in HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , | 1 reactie

Presentje van de vonken

Geplaatst op 20 juni 2010 door van Gremberghe

Ik heb ze altijd wel goed kunnen pruimen; de gebroeders Ron en Russell Meal, de gangmakers van Halfnelson en later the Sparks. Ron met zijn minimalistisch gedrag en zijn Hiltlersnorretje altijd onverstoorbaar achter de toetsen en zijn broer, ADHD-mannetje met een falsettostem die kon gieren als een sirene. Eind jaren ’60 begonnen ze in Californië met de gebroeders Mankey hun podiumacts. Cabaret met popsongs, puinhopen op het podium en prima recensies. Het duurde echter niet lang, de Mankeys haakten af en the Meals belandden in Engeland, waar ze the Sparks formeerden, een contract kregen bij Island en een reeks goedlopende albums op de markt brachten. Amateur hour, This town ain’t big enough, Mother Earth, het werden allemaal hits.
Daarna verloor ik de heren Mael uit het oog, maar het tweetal – inmiddels de zestig gepasseerd – ging gewoon door met muziekmaken van synthi-pop tot disco, van Music-hall gebral tot Deutsche neue Welle, van Peggy Lee-deuntjes tot filmmuziek. Dan weer vertoeven ze in Duitsland, dan weer in Engeland, dan weer voor langere tijd in de States. Inmiddels hebben ze meer dan twintig albums achter hun naam staan. Een jaar of wat terug verzorgden ze in Londen 21 concerten waarbij ze alle nummers van de 21 albums die ze uitbrachten opvoerden, aangevuld met demo’s en ander nimmer uitgegeven materiaal. “She’s beautiful, so what”, was een van die onbekende nummertjes. Ik werd erdoor verrast.

Geplaatst in ECHO ; Geluiden van toen met tekst van nu. | Reacties uitgeschakeld voor Presentje van de vonken

Graadmeter

Geplaatst op 20 juni 2010 door van Gremberghe

De voorjaarsnota’s zijn geschreven. De bezuinigingsvoorstellen liggen op tafel.
Nog even en de ogenschijnlijke politieke rust in Sluis wordt weer doorbroken.
Weermaals zal de raad zich gaan roeren, omdat de gemeente – noodgedwongen zoals wordt gesteld – moet gaan schrappen in het gemeentelijke huishoudboekje.
Na de wisseling van de wacht na de verkiezingen werd het even rustig in het veelgeplaagde Sluis, alsof de oppositiepartijen het nieuw aangetreden college van VVD, CDA en PvdA (met gedoogdsteun van D &T) een adempauze werd gegund om aan de slag te gaan. Maar was het allemaal wel zo rustig. Wat speelde er achter de coulissen? Het Zeeuwse Halfformaat liet de politieke beslommeringen in het verre westen links liggen. Geen berichten over de onttakeling van de PvdA, ja alleen een berichtje dat voorzitter Oosterling de hamer inleverde, verder niets. Nix over het verdwijnen van oud-gediende Joop Wielakker, die toch de rol van mentor voor de nieuwe fractie zou gaan spelen.
Niets over het vertrek van de groene man binnen de geleding en ook niets over de bestuurscrisis binnen de VVD im westen. Niets over een motie van wantrouwen tegen voorzitter Jan de Ridder, de oud-wethouder van Aardenburg, die eerder ook al uit de beheersstichting van het zwembad in Aardenburg moest vertrekken. Zoals gesteld, de rust is ogenschijnlijk. Lezers van deze kolommen zoeken naar allerhande vermeende botsingen, blunders en verwikkelingen alsof dit blog de graadmeter is van het politieke kookpunt. De schrijver dezes is allerminst alwetend. Weet alleen dat het binnen alle clubjes broeit en bubbelt.
Op dit blog wordt met regelmaat gezocht naar de blunder van Peter Ploegaert van het CDA, maar ik heb tot op heden geen gewag gemaakt van een blunderende Peter. Ik weet alleen dat-ie na de verkiezingen op vakantie is gegaan en de rest van het college ook.
En in Hulst broeit en borrelt het ook, maar had de zittende coalitie zich het leven een stuk makkelijker kunnen maken, door enkele weken geleden voorstellen van de oppositie (nota bene uit de koker van het CDA komend) te honoreren. Maar nee, omdat Frans de Vries (Progressief Hulst) de voorstellen indiende, moest de coalitie tegen zijn. was men verstandig geweest, dan had men een deel van het voorgestelde overgenomen en was de kou voor maanden uit de lucht geweest.
Jammer, de komende tijd zullen de oppositiepartijen elke vergadering bezoeken met tegenvoorstellen in de tas, mogelijk zelfs met voorgeproduceerde moties van wantrouwen. En in Terneuzen, daar zijn de gemoederen minder opgefokt, maar krijgt men wel in de gaten, dat de redelijke financiële positie die de gemeente tot nu toe innam, aan herziening toe is.Terneuzen kan niet om lastenverzwaren heen en dat moet toch voor velen ook een vreemde gewaarwording zijn.
Kortom van d”Ee tot Hontenisse kan het de komende tijd nog wel ’s gaan spetteren….

Geplaatst in HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Graadmeter

Bezuinigen

Geplaatst op 20 juni 2010 door van Gremberghe

De gemeenten moeten er aan geloven, de provincies en niet te vergeten het Rijk. Bezuinigen, daar heb ik het over. Miljarden moeten we gezamenlijk ophoesten om de modus operandi van het openbaar bestuur de komende jaren te kunnen garanderen en waarom? Omdat het gezondmaken van de banken miljarden heeft gekost, omdat het op stoom houden van onze tanende economie miljarden heeft gekost, omdat het in leven houden van Europese partner Griekenland ons miljarden heeft gekost en omdat het overiend houden van Spanje, Portigal, Italië, Ierland en Litouen ons waarschijnlijk ook nog eens miljarden gaat kosten.
Overal klinkt de litanie van de vastsnoerende broekriem (terwijl juist een lostzittend lekkerder zit en de economie met wat extra bestedingen goed zou kunnen doen), overal maken bestuurders de burgers wijs dat er gesneden moet worden, dat het iedereen pijn gaat doen, dat maatregelen noodzakelijk zijn. Dus wat gebeurt er. In elk bestuursorgaan worden er lijstjes samengesteld waarop bezuinigd zou kunnen worden. Noem het kaasschaaflijstjes. Overal kan er wel iets af. Alzodus preseneert een noodlijdende gemeente als Sluis een bezuinigingslijstje dat identiek is als dat van vorig jaar, met uitzondering van het voorstel om het zwembadje in Aardenburg te sluiten. Waar college en ambtenaren aan voorbijgaan is het feit dat vorig jaar het gros van voorgestelde bezuinigingen door de raad vrijwel volledig genegeerd werd en dat alsnog de al zo karige reserves moesten worden aangesproken om de begroting sluitend te krijgen.
Sluis is geen uitzondering, overal duiken lijstjes op. Van Hulst tot Schouwen, van Groningen tot Kerkrade.
Maar wezenlijke discussie over wat gemeente zouden moeten doen, wat de kerntaken zijn, de core-business worden zelden gevoerd.
Zo ook bij provincies niet, waar tot voor kort het geld tegen de plinten klotste. Zeeland kon zonder mankeren vijf miljoenen verspelen in het Lehman-debacle. Wordt iemand tot verantwoording geroepen? Welnee, we moeten bezuingen, roept gedeputeerde Van Beveren in de statenzaal.
Het gerenommeerde politiek-bestuurlijke onderzoeksbureau Jacques Necker dook in opdracht van RTL eens in de modderpoel van subsidieland en kwam tot de slotsom dat gemeenten jaarlijks tientallen miljoenen euro’s uitgeven aan subsidies. Voor sport, cultuur, integratie of jongeren. Maar niemand weet wat er precies met dat geld gebeurt. Uit het onderzoek blijkt dat bij maar liefst 95% van de onderzochte gemeenten onbekend is of hun beleid doeltreffend is. In 70% van de gevallen stellen ambtenaren vooraf geen duidelijke eisen. En bij 90% wordt ook achteraf niet gecontroleerd of de subsidie heeft gewerkt.
En hoe komt het dat er jaarlijks zoveel geld over de balk wordt gesmeten? Gewoon door vriendjespolitiek, door cliëntillisme, zo weten de onderzoekers. En dan altijd maar spreken over Zuid-Europese toestanden. Ze bestaan hier ook, dat soort kwalijke spelletjes.
Op alle niveaus. En niet alleen in de sector sport en cultuur. Ook op andere vlakken wordt er met miljoenen geschoven om voorkeuren te belonen. Recentelijk kreeg de provincie Zeeland weer een bom geld om te steken in de ontwikkelingen van proeven met de kweek van zeevis aan wal. Proeven waarvan de universiteit van Wageningen gesteld heeft dat ze weinig kans van slagen hebben, maar ja, niet in Zeeland, daar gaat CDA-geld naar CDA-vrienden, die en passant ook nog wat andere vrienden gerieven met een project dat uiteindelijk niemand – buiten de incrowd om – iets gaat opleveren.
Bezuinigen? Ik weet echt niet of Nederland moet bezuinigen. Wat ik inmiddels wel weet is dat overheden beter met hun middelen om kunnen gaan. Lokale en provinciale rekenkamers tonen dat bij vrijwel elk onderzoek aan. Op zich is het dan ook niet zo vreemd dat besturen nu met voorstellen komen om te bezuinigen op die rekenkamers…

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, GINDER; Nationale en internationale zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Bezuinigen

Hartfalen

Geplaatst op 20 juni 2010 door van Gremberghe

Vreemd eigenlijk, dat doktoren hun patiënten gewoon in de steek laten. Dat hartpatiënten op bijvoorbeeld Walcheren door daar actieve medici niet naar het Terneuzense dottercentrum doorverwezen worden, maar voor behandeling bewust worden doorgestuurd naar Antwerpen of Rotterdam. Op die manier wordt die verdomde Zeeuwse ziekenhuisdiscussie gevoerd over de rug van zieken mensen en die worden daar echt niet beter van. Integendeel.
En waarom verwijzen Vierhout en consorten Zeeuwse patiënten met hartfalen niet naar het nieuwe centrum in Terneuzen? Omdat de heren vrezen dat de ambulancetocht door de Westerscheldetunnel wel eens voor extra risico’s kan zorgen. Hallo poepoe en een tocht naar het vele kilometers verder gelegen Antwerpen of Rotjeknor dan? Brengt dat geen risico’s met zich mee? Is dat dan een veiliger alternatief?
De Zorgsaam-directie liet er de voorbije week geen onduidelijkheid over bestaan. Zorgsaam wil op alle fronten samenwerken met de Admiraal de Ruyterziekenhuizen, maar wijst een bestuurlijke en organisatorische fusie nadrukkelijk af, omdat dit ten koste zou gaan van de volledige zorg in Zeeuws-Vlaanderen. Maar op medisch vlak redeneren de bestuurders in Zeeuws-Vlaanderen zo dat elke vorm van samenwerken die de zorg in Zeeland in zijn totaliteit versterkt bevorderd moet worden. Niet voor niets riepen de directieleden de medische staf deze week dan ook op samewnerking te zoeken met collega’s aan de andere zijde van de Schelde.
En wat gebeurt daar, aan die andere kant, daar is – het werd niet hardop gezegd, maar wel zachtjes – feitelijk een boycotactie aan de hand. Een schandalig fenomeen, dat als zodanig niet het Zeeuwse Halfformaat haalde. Nee, dat meldde dat Zorgsaam desnoods gaat dotteren op Walcheren, hetgeen nimmer gesteld is. Wat wel werd gezegd is dat Zorgsaam de patiënten op Walcheren of Midden-Zeeland gaat halen als ze zelf niet doorgestuurd worden. Desnoods met een busje.

Geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken | Getagged , , | 2 reacties