Binnenlands Bestuur meldt vandaag dat ouderen het platteland overnemen. Echt nieuws is dat niet. In provincies als het vergrijsde Zeeland is het aantal 65plussers in diverse gemeenten al ruim de dertig procent gepasseerd en houden die mensen het nog even vol dan hobbelt dat percentage langzaam hoger en hoger. En de jeugd blijft niet langer in Zeeland, die vliegt uit, om te studeren, om te werken, om te leven.
BB signaleert voorts een toenemende vraag in die grijze regio’s aan zorg en zorgwerkers, maar geeft zelf al aan dat mantelzorg daarvoor slechts tijdelijk een uitkomst kan bieden. Zoek het in technologische mogelijkheden adviseert het tijdschrift voor bestuurders en politici, maar ja, daar zit ‘m nu juist het probleem. Toch zeker hier in Zeeland. Om digitale zorg te kunnen verlenen, de programma’s zijn er, de techniek bestaat ook inmiddels, is er wel een degelijke basisinfrastructuur – bij voorkeer een snel breedbandnetwerk – nodig en daarvoor ontbreken de middelen bij gemeenten, provincie en andere instellingen.
Ook moeten de geesten van zorgverstrekkers rijp zijn voor digitale zorgverlening en dat is in Zeeland ook niet echt het geval. Er wordt wat gespeeld, geëxperimenteerd, maar daarmee houdt het ook wel op. Niet lang geleden sprak ik met een directeur van de grootste zorginstelling in Zeeuws-Vlaanderen die zei wel iets in een verdere digitalisering van de zorgverlening te zien, maar die geen middelen had om personeel voor deze specifieke tak van sport te scholen. Ik denk dat daar toch binnen de instellingswereld een serieus over nagedacht moet worden. Ik ben zelfs bereid aan dat denkproces een steentje bij te dragen indien gewenst, maar dat er wat gebeuren moet staat vast.
En niet alleen op het gebied van de zorg overigens.
Ook op het vlak van woningen en woningbeheer gaat een vergrijsde regio als de onze problemen tegemoet. Grote problemen, al zullen makelaars ons rap doen willen geloven dat de woningmarkt langzaam aan het herstellen is. Vergeet het maar, de woningmarkt ontwricht zichzelf door de vergrijzing wel verder. Nu al krijgen mensen woningen niet verkocht, zijn ze gevangenen van hun hypotheek en als de ouderdom voortschrijdt en men overlijdt, dan komen er nog meer woningen leeg, te koop te staan. Het aanbod zal groeien, terwijl de vraag zal afnemen.
Wie nu in bepaalde Zeeuwse dorpen een kijkje neemt zal zien hoeveel te koop-bordjes er staan en hangen. En het is niet alleen in dorpen zo. De binnnenstad van Terneuzen bijvoorbeeld loopt langzaam leeg. Potentiële huizenkopers kunnen daar nu al Monopoly spelen, zo ook in Sas van Gent, in Schoondijke…
Badplaats Vlissingen gaat een mooie zomer tegemoet met mooi weer en veel vertier op strand en Boule. Ik sluit niet uit dat het zeefront ook nog de plek zal zijn waar straks een trits schandpalen wordt neergezet voor de publieke terechtstelling van de leden van het Vlssingse college van Burgemeester en Wethouders dat de voorbije jaren gretig aan het declareren is geweest. Of dat daadwerkelijk zo is, of de heren de regels van het gemeentelijke huishouden hebben geschonden of erger, moet evenwel nog blijken.
