Johan Robesin van de Partij voor Zeeland, prominent anti-ontpolderaar in het Zeeuwse en daarbuiten, gelooft er niet meer in. Hij staakt zijn verzet tegen de voorgenomen ontpoldering van de Hedwigepolder, zo meldde het Zeeuwse Halfformaat en een handvol andere media de voorbije week. Robesin zal nog één keer zijn stem verheffen in de statenzaal tegen het finale ontpolderingsbesluit van kabinet Rutte 2, maar dan is het over en uit. Is de pap gestort en wordt er een punt gezet achter de jarenlange strijd, die hem tot in het Haagse Torentje bracht.
Jehan heeft het gehad. En dat is voor het anti-ontpolderingscomité van Magda de Feijter en de haren toch een flinke tegenvaller. De belangrijkste politieke medestander haakt af. Gerry de Cloedt komt zo aardig alleen te staan in zijn verzet tegen overheden aan weerszijden van de grens.
Moet Jehan wat verweten worden? Ik dacht het niet. De stellingname van Robesin getuigt van realiteitszin. Het tij valt gewoonweg niet meer te keren. Plan Waterdunen staat voor volgend jaar op de rol, de ontpoldering in Perkpolder-Oost ook en het kabinet wil niet meer de boer op om de Hedwigepolder te redden. Heeft verzet dan nog zin?
Weinig.
Hooguit tegen volgende ontpolderingsvoorstellen, want het ligt in de lijn der verwachtingen dat die er nog wel aan zitten te komen. In het Braakmangebied wellicht of toch langs de boorden der Westerschelde, bij de Eendracht of Hellegatpolder? Zie wat daar inmiddels aan gronden verworven is door DLG, de rijksgrondbezitter, tel een en een bij elkaar op en laat het = teken vallen. En concludeer gerust: er gaat later nog meer onder water.
En als dat het geval is of wordt, dan zal Robesin -zeker weten – weer in de pen klimmen, zijn stem weer verheffen en weermaals zich keren tegen het onttrekken van goede Zeeuwse landbouwgronden ten faveure van de nieuwe natuur of Antwerpens welbehagen.
Robesin zal het niet kunnen laten.
Hij is zo met de anti-ontpolderingsstrijd vergroeit dat hij zijn stem weer zal verheffen als er nieuwe landerijen bedreigd worden door het wellende water. Dat weet ik zeker en ik ken Johan – in verschillende hoedanigheden -voorlichter,journalist, facilitator en politicus – al jaren en in al die jaren heb ik geleerd dat Robesin een vasthoudertje is, een bijter, als het er op aankomt.
De laatste paar jaar wist Robesin en zijn partij met enige regelmaat de pers te halen met het anti-ontpolderingsstandpunt, maar er waren ook jaren (daarvoor) dat Robesin en de zijnen schreeuwende waren in een woestijn. In die tijd was het voor de anti-ontpolderaars bijkans onmogelijk om hun visie, hun mening in het Zeeuwse Halfformaat te krijgen, omdat hun brieven en perberichten vaak niet verder kwamen dan het bureel ener redacteuren. Die er gewoon niets mee begon. Johan deed er dan bij mij terecht zijn beklag over.
Maar ook onze relatie verzuurde wat. Simpelweg omdat Robesin en de zijnen volgelingen aantrokken die mij niet zo aanstonden. Lieden van de partido’s opportunista popular (POP), de Babijnen en zulks en ook nog ’s PVV’ers als De Mos. Lieden waarover ik niet altijd even welvallige blogjes schreef en waarover vervolgens Johan niet altijd even enthousiast kon zijn. Maar die dingen gebeuren.
Neemt niet weg, dat Robesin is blijven acteren tegen de voorgenomen ontpolderingen. Vol gas en soms misschien wat egotripperij. Hij en zijn partij wilden geen goede landbouwgrond offeren om de stede Antwerpen te bedienen.En eerlijk gezegd geloof ik er geen biet van dat Robesin zich daar nu bij neerlegt.
Wacht maar!
Zie inmiddels ook:
http://bit.ly/T2t7iq
Mijn vrouw is al geruime tijd bevangen door de kou. Wellicht heeft haar werk daar in het hoge noorden iets mee van doen, misschien ook niet, maar goed. Na Nieuw-Zeeland (in de winter) en IJsland (in onze zomer) zouden we komende zomer naar Alaska gaan Shell gaat ook, dus als die eenmaal gearriveerd zijn, dan is het gedaan daar met die natuur, die zeehonden, walvissen, beren, zalmen en elanden. Dus snel nog even naar hinder voor het te laat is.
Dag beste vrienden, lezers, kennissen, medebloggers en andere medemensen. Mag ik U langs deze wensen al het beste toewensen voor 2013. Geluk, liefde, leesgenot, maar vooral een goede gezondheid, want als lijf, brein en leden het goed doen, dan kunnen de meeste mensen alles, maar dan ook alles aan.
