K en pa

 

Hij was moe  

Hij had pijn

hij zocht naar verlichting,

maar wist niet hoe

dat te vinden

 

Zijn slokdarm was kapot

maar hij had honger

naar hoop 

en wenste een potje

mossels in het zuur

 

Later, amper een uur

ging de telefoon

moeders in tranen

wat was dat was geweest

het einde was daar

 

Hij lag op het bed

als zo’n beeld van Maillol

wat verwrongen

in een ongemakkelijke pose

af te koelen

 

De alles ontwrichtende ziekte

had weer eens toegeslagen

onverbiddelijk en hij verliet 

het benedenmaanse met de wens

voor zure mossels in zijn geest

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kleikind

Ik ga hier nooit weg
verankerd in de bodem
verzwolgen door de klei
bewegen is hopeloos toch
hoop ik op progressie
op vooruitgang en voorspoed
als zijn die wensen loos.

Ik hou van de hoge luchten
de grauwe wolken die passeren
en ons leren hoe nat
de regen uit het westen is
hopelijk blijft de vloed
voorgoed achterwege
en kunnen we ooit verder

Deze streek eindigt alle dagen hetzelfde
aan de einder zakt de zon in zee.
Woorden zeggen weinig
zeggen eigenlijk niet.
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Over Zeeland

Hier blijven wolken altijd hangen

Hier valt alle regen neer

Hier zijn ramen met krant behangen

En heerst die ene Heer

Hier willen mensen altijd rust

geen drukte, ruis of gedoe

en als de zee het land kust

neemt men t toerisme op de koop toe

Maar laat ons wel in onze waarde

Stug en bonkig als we zijn

een met weer en onze aarde

Trots op ons belast verleden

Dat ons maakte wat we zijn

Zeeuwen van toen en tot op heden

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Wat Jaapje Scheele miste…

Ouwe dikke man

uit het lage land

ontsnapt aan de drukte

neergedaald op het heilig eiland

bij laag water, later

zou het niet gelukt zijn

net als bij de goede christen

op zijn mooie fiets

die door wind en weder 

gedwongen werd 

op het vasteland te blijven

en de zegeningen

van Lindisfarne moest missen

terwijl hij ze zo nodig had

 

De grijze dikke man

struikelde over de stenen

die monniken gesleten hadden

tot bonken basalt in het groen

hoeveel bloed zou er over

gestroomd hebben toen ze kwamen

de vikingen van over het water

later zouden verhalen de ronde doen

die in filmische vorm

op netflix terecht zouden komen

maar wisten die Noormannen veel

om het over die papen maar niet te hebben

 

Even als de zon

tussen de restanten

van de abdij valt

en het kasteel

in een zinderende lucht

beweegt

lijkt de geschiedenis

stil te staan

even.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Wat Jaapje Scheele miste…

Het onweder door Schiettekatte

 

Wat ik dus heel slecht kan velen, dat zijn van die mannetjes, van die voormalige uitzendbureaufiguren die voor zichzelf begonnen zijn in onze prachtige neo-liberale samenleving en werkgevers – tegen betaling – aan geschikte arbeidskrachten helpen. Want ja, de markt vraagt veel en arbeiders zijn verworden tot handel. 

Dus de werkgever stelt een lijstje op; ik wil een man met die en die diploma’s, wat werkervaringen en vooral onder de veertig, want meer is oud en oud is duur. Met zo’n lijst gaat de personeelsconsultant, de headhunter, dan aan de slag. Hij zet wat advertenties uit op het wereldwijde net enwa cht tot de brieven binnenkomen. Dan vindt de schifting plaats; alle Ali’s en wat er op lijkt gaan de prullenmand in, alles boven de veertig jaren gaat hen achterna, de vrouwen idem dito, net als minder validen en wat dan nog rest gaat vervolgens als potentieel veelbelovend naar de baas met de baan.

Die uiteindelijk besluit om een zoon van een vriendje aan te nemen, omdat hij die vriend nog wat schuldig was o zo.

De personeelsconsultant, die eigenlijk geen brief gelezen heeft, geen cv bekeken heeft, geen enkele afweging heeft moeten maken, krijgt dan opdracht om alle kandidaten die gereflecteerd hebben een afwijzing te sturen. En dat gebeurt dan, vaak in prachtige kromme zinnen die ze bij Randstad geleerd hebben.

Ik zag er deze week ook weer een passeren. Eentje gericht aan mijn eega waaruit duidelijk bleek dat de meneer in kwestie haar brief en cv niet eens gelezen had, want had hij dat wel gedaan, dan had hij haar naam vast correct geschreven en het schrijven aan haar en niet aan mij gericht.

De windbuil, nee hij noemt zich organisatiebouwer – met de naam Nicolai Schiettekatte van Kijk op Zaken (Bordewijk wellicht?) – stuurde een mailtje met zijn excuses. Helaas richtte hij die aan mij met de aanhef “Geachte mevrouw Van Gremberghe”

…toen onweerde het even.

Geplaatst in Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Het onweder door Schiettekatte