Mei mag juni zijn geworden

Dag mei, gedag juni. Het gaat weer rap. Uren worden dagen, dagen, weken, maanden en de mens wordt beloond met rimpels en krakende ledematen. Enfin. Weinig geschreven de voorbije maand. Het had zijn redenen. Naar de Noord, naar Engeland, weg en ziekte, pittig pijn in de onderrug, langdurig, zeurend, zeikend, geen slaap, geen moment, ongedurig, algehele malaise. Dokter bood even uitkomst. Tips ter genezing zijn van harte welkom.
En.
Verder veel verbazing, over Zwarte Pietendiscussie in mei, Sylvana Simons in de politiek (oh Gottegot), die Turkse columniste die zich heel belangrijk vond, Belgen en Fransen die denken dat ze met stakingen aanslagen kunnen voorkomen en het gedoe rond voorziene AZC in Breskens. Nou ja, niks geschreven en dus amper gelezen. Nog geen vierduizend lezers passeerden de teller. Laagste maandbezoek in tijden. Maar ach, we gaan door. De aardappelvelden liggen weer schoon gereed om knollen te baren over een maand of wat (zie header). De zomertarwe groeit rap en het tere vlasbloempje ontluikt. Mooi Zeeland.

Over van Gremberghe

Journalist en internetondernemer. Verslaggever in algemene dienst. Schrijft over Zeeland, Neder- en buitenland. Over wat wel en niet gebeurt, over reizen en soms over gewone mensen. Immer gedreven en oprecht, voor zover daar sprake van kan zijn.
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized met de tags , , . Bookmark de permalink.

2 Responses to Mei mag juni zijn geworden

  1. Ed Bardoul schreef:

    Conny,

    Leuk stukje en toch op slechts 13 regels, lever je toch je, naar mijn mening, je terechte commentaar en je mening.

    Groetjes

    Ed

Reacties zijn gesloten.