De motie van pluim in eigen reet

Ronald Viergever SP

Ronald Viergever SP

Ik kan me voorstellen dat het Zeeuwse SP-statenlid Ronald Viergever vandaag niet met volle tevredenheid huiswaarts keerde na de maandelijkse statensessie in de Middelburgse abdij. Want ja, je zal maar denken dat je vandaag bij machte kunt zijn om het bestel een beetje aan schudden te krijgen en dat loopt helemaal anders. In plaats van dat de SP de zittende macht de les las staken de machthebbers van de links-liberale coalitie, inclusief de gouverneur des konings, elkander – en gesteund en toegejuicht door het gros der Provinciale Staten – pluimen in de aars.

De maandelijkse statenvergadering stond geheel in het teken van de behandeling van het rapport ‘De Parelduiker vreest de modder niet’ van de onderzoekscommissie Sloeweg. Alleen al de titel van dat stuk over een miljoenendebacle deed het ergste vermoeden en ja, het werd erg.

Volkomen terecht stelden SGP en SP vraagtekens bij de rol van commissaris van de koning Han Polman in heel de Sloeweg affaire. Immers de man wist in februari duidelijk dat Zeeland in een brokkencircuit terechtgekomen was. Hoe groot die brokken waren, daar was volgens de Oranjeknecht toen geen zicht op, reden voor hem om niet in te grijpen, terwijl anderen wellicht de vraag gesteld hadden hoe groot de ramp zou kunnen worden en alsnog openheid van zaken naar de Staten van Zeeland toe had kunnen geven en wel voor de verkiezingen.

Polman antwoordde de SP dat “hij een diplomaat is, maar wel eerlijk wil zijn.”
“Op 10 februari waren niet alle feiten over de Sloeweg bekend. Als GS wilden we eerst weten wat er precies aan de hand was. Ik heb toen aan de orde gesteld of we de Staten niet toch moesten informeren, maar de conclusie van GS was dat we eerst de feiten moesten kennen.” Ziedaar de eerlijkheid van een diplomaat, die geen vragen durft te stellen.

Later die dag mocht Viergever namens de Socialistische Partij een motie van wantrouwen aan het adres van de gedeputeerden Ben de Reu (PvdA) en Carla Schönknecht (VVD) in de politieke arena aankaarten. Maar, omdat die motie dus niet heer Polman betrof (die kunnen de Staten niet wegsturen) maar alleen de twee gedeputeerden die begin dit jaar verzuimd hadden plaats te maken voor lieden met schone leitjes, kreeg de onervaren socialist de Staten van Zeeland niet mee, maar bijkans volledig tegen zich. In plaats van steun voor Viergever (feitelijk de enige juiste weg in deze ook na lezing van het verslag van de Sloewegcommissie) vond een overgrote meerderheid van de Staten van Zeeland het nodig om steun uit te spreken voor een motie van vertrouwen van nota bene de PVV-fractie.
Volstrekt onnodig, overbodig en idioot.
Het is van Wij van WC-eens bevelen WC-eend aan,
Een motie van eeuwigdurende meewind,
Volstrekte kolder, temeer bij het aantreden van deze bestuursclub het vertrouwen in de betrokken mensen (De Reu, Schönknecht en de rest van GS) al werd uitgesproken.

Over van Gremberghe

Journalist en internetondernemer. Verslaggever in algemene dienst. Schrijft over Zeeland, Neder- en buitenland. Over wat wel en niet gebeurt, over reizen en soms over gewone mensen. Immer gedreven en oprecht, voor zover daar sprake van kan zijn.
Dit bericht is geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, GINDER; Nationale en internationale zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

1 Response to De motie van pluim in eigen reet

  1. Cees Maas schreef:

    Goed stuk, Grem. Volkomen mee eens. Zo’n motie is te belachelijk voor woorden. Kinderlijke politiek. Dorpspolitiek. Arrogantie ten top. Regentenspelletjes. Bah.

Reacties zijn gesloten.