Porgy en de kou in Terneuzen

Met wat jazzy getoeter zag ik ze op Omroep Zeeland richting stadhuis trekken. Het bestuur, de vrijwilligers en fans van het Terneuzense café Porgy and Bess. Ik hoorde Hans Zuiderbaan zo mooi zeggen “Als het culturele vuur dooft, wordt het koud in Terneuzen.” Maar ik werd er niet warm of koud van. Waarom schrijf je niks over Porgy vroeg een oud-collega me laatst. Ömdat dit Porgy me weinig meer doet”, was mijn antwoord en ik denk -eerlijk gezegd – dat dit bij veel van mijn leeftijdgenoten zo ligt.
Porgy staat bij velen voor een elitair clubje dat een café openhoudt en er nu – door geldgebrek en het afvallen van vrijwilligers – niet meer in slaagt dit te doen.


Het was ooit anders.
Het café van Frank Koulen was een gerenommeerde tent, waar jazzmusici uit heel de wereld hun kunsten vertoonden, lieten horen. De kroeg was – als er geen optredens waren – een prima tent om een nazit te houden na een avondje stappen in de grootstad Terneuzen. Maar net als Porgy zijn glans verloor, verloor ook Terneuzen zijn functie als uitgaansstad. Over de oorzaken en redenen wil ik het nog maar niet hebben.
Er zijn wel meer kroegen met naam en faam gesloten in Terneuzen. Snuggly bijvoorbeeld houdt 3 december een naar verwacht een ontzettend goed bezochte reünie maar is weg. Er is destijds ook geen subsidieverzoek ingediend om de tent nog langer draaiende te houden, denk ik dan. Velen hadden dat best prettig gevonden.
Maar goed, als Porgy de deuren sluit, dan doet het Porgy-bestuur dat overigens zelf.
Het is namelijk niet zo dat de gemeente werk en inzet van de stichting niet waardeert, dat is wel zo. De gemeente heeft er zelfs in dit tijdsgewricht 20.000 euro subsidie voor geboekt. Dat is veel meer dan – om maar eens een dwarsstraat te noemen – de jongens en meiden van Jazzadelic krijgen, die er in enkele jaren in geslaagd zijn om prima dance-en muziekevents in Terneuzen van de grond te krijgen en nog wel zonder steun van de lokale overheid.
Dat Porgy zijn vrijwilligersbestand zag uitdunnen was ook een proces dat jaren gaande was, daartegen heeft het bestuur in mijn optiek te weinig gedaan. Ik vind het een beetje makkelijk om nu het water aan de lippen staat richting gemeente te roepen we hebben 70 mille nodig om de zaak te redden. Dan had je eerder aan de bel moeten trekken of op zijn minst al die sponsors op de Porgy and Bess website eens aan de jas moeten trekken…

Over van Gremberghe

Journalist en internetondernemer. Verslaggever in algemene dienst. Schrijft over Zeeland, Neder- en buitenland. Over wat wel en niet gebeurt, over reizen en soms over gewone mensen. Immer gedreven en oprecht, voor zover daar sprake van kan zijn.
Dit bericht is geplaatst in DAAR : Zeeuwse zaken, GINDER; Nationale en internationale zaken, HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken met de tags , , , . Bookmark de permalink.

4 Responses to Porgy en de kou in Terneuzen

  1. Willem schreef:

    Natuurlijk is het jammer dat een stuk cultuur op de tocht staat. Maar dit was te voorzien. Ik was 1x in deze tent met zoveel historie, maar de oubolligheid straalde er vanaf en was zeker niet uitnodigend voor een volgend bezoek. Ik werk veel met horecamensen waaronder ook icoonen. Zij zeggen mij dat wil je een tent draaiende houden dan moet je zo tussen de 5 – 8 jr van concept veranderen. Bij Porgy&Bess lopen ze dus jaren achter en zitten nog steeds in de jaren 60 van de vorige eeuw qua uitstraling. Dit moet je als bestuur zien! Kijk naar de landelijke jazz evenementen. Het is zoals het is!

  2. PeterU schreef:

    De keren dat ik er kwam vond ik de sfeer buitengewoon aangenaam en de prijzen zijn nog redelijk. Die jaren ’60-uitstraling beviel me juist (zelf geboren in ’67). Elke zoveel jaar veranderen, waarom? Maar ja, wie weet ben ik gewoon conservatief.

  3. boef schreef:

    Mijn herinnering aan de Neger:
    1) Het was een van die lange regenachtige zomerdagen begin jaren zeventig op de zonneweide van een zwembad. Je hoorde aanzwellende sirenes en zag achter de hoge bomengordel rook.
    Plots gonsde het gerucht: brand bij de Neger.
    Ook zonder moderne communicatiemiddelen gaat het nieuws snel.
    Snel de tas gepakt, nog nooit zo hard gefietst.
    Met je leeftijdsgenoten voorzichtig over de slangen tredend en brandweerlui passerend kijk je tegen het resultaat aan van het mislukken van een niet zo goed uitgevoerd teerklusje. Buiten gekomen brak de zon door.
    Misschien had de brandweer iets langer moeten wachten.

    2) Vele jaren later kom je in diezelfde ruimte, passeert de nimmer veranderde toog met de meeverouderde gezichten en ziet de afbeelding van de Neger aan de schoorsteenmantel hangen.
    Op de plaats van de brand zit het publiek muisstil genietend te luisteren naar een artiest die de hele avond tegen een paal aan staat te kijken. Als die mensen zo geboeid zijn moet het wel bijzonder zijn. Goh, kon ik dat maar eens.

    3) Na een bezoek aan de Snuk, beneveld door de alcohol en de oren nog nasuizend van de typerende muziekkeuze en jaren 70-tig vervorming maakt zelfs een modern Jazznummer indruk. De lange jeugd is voorbij en het wordt eindelijk tijd om volwassen te worden. Maar waarom vooruit gaan, alles blijft hier toch wat het was in het dorpje aan de zeearm? Moeten we hier afscheid van nemen?

  4. DeBruin schreef:

    Ik moet zeggen dat ik me in dit cafe altijd welkom heb gevoeld. Ik heb er artiesten gezien die je inderdaad niet overal te zien krijgt en in hun genre de creme-de-la-creme zijn. Niks elitair, gewoon muziek om bij weg te dromen, je te verwonderen of te vermaken. Ik heb op deze plek genoten van zowel jazz als progresive metal. Hier zijn de mensen vriendelijk, kijken verder dan hun neus lang is en hoeven niet per se met elkaar op de vuist. Natuurlijk kunnen we ieder cafe eruit laten zien als een ziekenhuis of een japanse sushi-bar, maar geef toe, daar zijn er al genoeg van. Nee, ik hoef niet zo nodig een stadscentrum vol met cafe’s waar je naar voetbal kunt kijken. Mainstream (lees: vraag van de meerderheid) leidt tot verschraling van aanbod. Ik vind dat een kleine minderheid ook een kwaliteitspodium verdient en deze functie vervuld Porgy & Bess perfect. Ter informatie wil ik aangeven dat mijn leeftijd zich bevindt tussen de 20 en de 40 en ik de glorietijden van dit cafe niet eens heb meegemaakt.

Reacties zijn gesloten.