Mislukkingen

“Gemeenten moeten eens ophouden hun eigen mislukkingen te organiseren. Veel tijd en energie van bestuurders gaat zitten in projecten, die op het eerste gezicht aardig lijken, maar die na verloop van tijd of na grondige studie amper kans van slagen hebben. Toch hebben we de voorbije jaren veel te vaak en te snel achter initiatiefnemers van dit soort projecten aangelopen, daar moeten we een keer mee ophouden. Als een plannenmaker niet eens de moeite neemt om een grondoptie te betalen, dan weet je hoe de zaken ervoor staan, dan ontbreekt het geloof in de eigen plannen en dat moet je als gemeentebestuur aan het denken zetten. Het heeft dan ook nog weinig zin om voor dat soort zaken hard te gaan lopen.”
Co van Schaik, beoogd wethouder te Terneuzen, zei dit kort voor de verkiezingen en hij meende het.
De voorbije vier jaar had hij gezien dat collegabestuurders erg veel energie staken in zaken die niet, slecht of anders dan verwacht van de grond kwamen. Een opsomming valt zo te maken: Biopark Terneuzen (heel veel reuring feitelijk om niets), de skihalperikelen (de winkelruimten zijn nog steeds niet gevuld), Kennedylaan-West (nog steeds een stukje ‘nieuwe natuur’ in het hart van de stad), het rampenoefencentrum in de Koegorspolder (het leek zo mooi, maar Terneuzen zit nog steeds met een onbetaalde rekening voor de grondoptie), het Betacollege (een mooi idee uit de Dow-koker, maar niet meer dan dat), Biobase Europe (professor Soethaert heeft zijn proeflab en Terneuzen het nakijken).
Van Schaik werd net voor de verkiezingen overvallen met een plannetje van projectontwikkelaars die de Otheense Kreek een zijarm willen geven tot aan de sportvelden achter het voormalig Petrus Hondius, onder het motto “het water terug in de stad brengen”. Het waarom – buiten het feit dat ontwikkelaars weer denken wat te kunnen verdienen – ontgaat Van Schaik.
Toch voorzie ik dat heel wat gemeentebestuurders de komende periode wel degelijk hun eigen mislukkingen zullen nastreven. Wat te denken van het plan Perkpolder (een nieuw dorp in een krimpregio). de provinciale plannen voor het recreatiegebied Hedwigepolder na de zondvloed, het doortrekken van de Vlaamse kusttram (voor wie ligt die er straks buiten het seizoen?). Er zal nog veel meer verzonnen worden…

Over van Gremberghe

Journalist en internetondernemer. Verslaggever in algemene dienst. Schrijft over Zeeland, Neder- en buitenland. Over wat wel en niet gebeurt, over reizen en soms over gewone mensen. Immer gedreven en oprecht, voor zover daar sprake van kan zijn.
Dit bericht is geplaatst in HIER ; Zeeuws-Vlaamse zaken. Bookmark de permalink.

Een reactie op Mislukkingen

  1. Tom schreef:

    Ik stel voor dat we in Zeeuws-Vlaanderen stoppen met plannen maken. Minstens 25 jaar lang!
    We stoppen met plannen maken voor nieuwe bedrijventerreinen, of het aantrekken van industrie. Laat ze maar naar de Randstad, Brabant of voor mijn part naar Parijs gaan, maar bij ons komen ze er de komende 25 jaar niet in. Zo’n bedrijf is toch zonde van de landbouwgrond?
    We stoppen ook met het ontwikkelen van een nieuw dorp op één van de meest bijzondere plekken van Nederland. Zo’n project trekt alleen maar aandacht en in het ergste geval komen er mensen van buiten Zeeuws-Vlaanderen die hier wel eens zouden willen wonen, omdat ze in hun eigen streek nergens zo’n geweldig project hebben. Deze mensen lopen altijd in de weg bij de supermarkt.
    We stoppen met het investeren in onderwijs. Laat de jongeren maar lekker elders naar toe gaan. Ze geven toch alleen maar overlast.
    En ten slotte, we stoppen ook met het bereikbaar maken van de regio. Straks ontdekken de Belgen nog dat het bij ons goedkoper wonen is, goed leven en dat het werk toch binnen een half uur te rijden is.

    U begrijpt, ik ben voorstander van 25 jaar lang geen plannen te maken en daarna een grondige evaluatie hoe we er voor staan.

Reacties zijn gesloten.